Ekşi Sözlük Yazarlarından Hayat Dersi Niteliğinde 12 Aforizma

Her şeyi Bırakıp Gitmek İsteyenlere Antarktika’dan İlginç İş İlanı

2017 Bugatti Chiron Görücüye Çıktı

Suriye İç Savaşının Öncesi Ve Sonrasını Anlatan 10 Fotoğraf

1981-1986 Arası Doğan Efsanevi Nesil

Blog, Genel 8 Ocak 2016
703.352

30-35’yaşlarına merdiven dayayan ve hayatın hiç te öyle olmadığının farkına varmaya başlayan nesildir. lise yıllarının uçarılığı üniversite yıllarının o artistik havası uçup gitmiş askerlik filan derken artık ekmek kavgası zamanı gelmiştir. oysa daha dün gibidir çocukluğun o bin yıl sürecek sanılan 90’ları…seksenlerin uzatmalarına tıkıştırılan ilk çocukluk dönemi ise muhayyilenin en derininde bir yerlerde muhkemdir: eli kalemli tontonun ekrandaki görüntüsü, gorbi’nin lekesi, thatcher’ın iticiliği filan…

sabahtan akşama kadar radyo başında bekleyip sevdiği şarkıları rec tuşuyla kasede aktaran ve bundan gurur duyan (çünkü işçi babasının kısıtlı gelirini kasetlere harcamasına içi elvermez) insanların içinde bulunduğu nesildir.

evde ecevit’ten umutla bahseden anne-baba ve gözün aydın Türkiye ak güvercin geliyor çalan mavi bir bir minibüsün peşinde umarsızca koşmaktır ne olduğunu bilmeden.

tasodur, tetristir. her türlü sokak oyunudur. bisiklet tamir etmek, lastik yamamaktır. capri sun’u önce hüplet sonra gümlettir onlar. onlar ki; bugün efsanevi birer mit haline gelmiş kişileri kanlı canlı halleriyle bilmişler izlemişler dinlemişlerdir.

onlar arasında erkeklerde futbolcu kartı biriktirmeyen kızlarda bebek giydirmeyen yoktur. cuma geceleri süper baba, pazar geceleri bizimkiler izlemişlerdir hepsi de. leğende yıkanmışlıkları vardır.

babaannelerinin nazilli basmasından diktiği pijamaları giymişlerdir çoğunluğu “bu ne ya” diye sormadan. ama hepsi de sokak çocuğudur, yaralıdır dizleri, bisikletten düşmemişine rastlayamazsınız.

1981-86 nesli candır, iyidir hoştur. iki dünya arasına bir yerlere sıkışıktır onlar. biraz eski devirdir biraz yeni devir ama çokça arada kalmışlıktır. tek kanaldan çok kanala geçişin çocuklarıdır onlar; çocukluğu deli gibi sokaklarda yaşayan son nesildir ve sonlara doğru bilgisayar bağımlığının sokakları nasıl boşalttığına tanık olmuştur 2000’lere doğru.

onlar; cine 5’in kırmızı noktalı filmlerinin ilk beş dakikaasında şifresiz girmişlerdir ergenliğe emanuella eşliğinde. tek kanallı ahşap kaplama tüplü televizyondan uydu anten bağlanmış 55 ekran sony’lere kadar uzanmışlardır.

o çocuklar pazar sabahı soba üzerinde kızarmış ekmeklerine yağ sürerken anneleri ekranda barış abilerinden 10 puan alanlara baktılar gıptayla. akşamında pazarın bizimkiler bitince yatağa yolllandılar babaları “günün geniş özetlerine” takılmadan önce ve özellikle parliament sinema kulübü onlar uykudayken sundu pazar gecesi sinemasını.

parliament sinema kulübü demişken; ilk yayınlanan filmin 1989 yapımı batman olduğunu eklemeden edemem.

fena halde hüzünlendim şimdi, ne bok vardı büyüyecek…


Reklamlar
Yorumlar

Yazıya 21 yorum yapılmış.

Ali dogan 9 Ocak 2016

Vay be özetlemiş sin ,hüzünlendim şimdi….

Evren onay 9 Ocak 2016

81 doğumluyum ve geçirdiğimiz yıllar anck bukadr güzel anlatıla bilirdi, yeniden o günlere bir nebzede olsa sayenizde döndük, tespitler teşhisler, benzetmeler o kadar iyi olmuş ki, çok çok teşekkür ediyorum….

Elif Çağrı Yegen 9 Ocak 2016

1985 doğumluyum bende.. Okurken o yıllara gittim.. Değişik duygularla.. Çok güzeldik o yıllarda, çok saf ve bir o kadar temiz.. Ne kadar kirleneceğimizi bimmeden yaşardık o yılları.. Keşke benim çocuklarım da benim çocukluğumu yaşayabilseydi..

Halil kolay 85 9 Ocak 2016

evde ecevit’ten umutla bahseden anne-baba ve gözün aydın Türkiye ak güvercin geliyor çalan mavi bir bir minibüsün peşinde umarsızca koşmaktır ne olduğunu bilmeden.

tasodur, tetristir. her türlü sokak oyunudur. bisiklet tamir etmek, lastik yamamaktır. capri sun’u önce hüplet sonra gümlettir onlar. onlar ki; bugün efsanevi birer mit haline gelmiş kişileri kanlı canlı halleriyle bilmişler izlemişler dinlemişlerdir.

onlar arasında erkeklerde futbolcu kartı biriktirmeyen kızlarda bebek giydirmeyen yoktur. cuma geceleri süper baba, pazar geceleri bizimkiler izlemişlerdir hepsi de. leğende yıkanmışlıkları vardır.

babaannelerinin nazilli basmasından diktiği pijamaları giymişlerdir çoğunluğu “bu ne ya” diye sormadan. ama hepsi de sokak çocuğudur, yaralıdır dizleri, bisikletten düşmemişine rastlayamazsınız… Ancak böyle anlatırdım bende …yaşadıklarımı burda duymak farklı duygulandırdı beni… Hüzünlendim yeminle….

Anıl sakarlı 10 Ocak 2016

Yorumsuz

evren murat 10 Ocak 2016

1984 dogumluyum ve yazıda bahsedilenlerin tamamı hayatımda yer aldı.Okudukca yasadıklarım film gibi gozlerimden gecti ve gecmise duydugum ozlemle i gunleri ne kadar ozledigimi farkettim.

Gülay çelikdonmez 10 Ocak 2016

Cok güzel anlatılmış kendim yeniden o yıllara gittim.süper eline emeğine saglik

Gökhan Genç 10 Ocak 2016

hey gidi heyy bee ne güzel günlerdi o günler. gerçekten çocukluğu saflığı arkadaşlıgı dostlugu komsulugu yasayan son nesiliz 85 doğumluyum bende bizden sonrakiler tamamen asimile edildi herşeyden soyutlandı başkalaştırıldı teknoloji verdiler ama herşeylerini en önemlisi insanlıklarını elinden aldılar… mahalle maçlarını unutmuşlar yazıda oda benden olsun 🙂

Şaban CESUR 10 Ocak 2016

Vay beee yazılanların hepsini yaşadım..Birer birer okurken anılarım gözümün önünden geçtiler….Keşke geri dönüş olsa..Çok şey değişti, ne o eski samimiyet ne de huzur.. Gün geçtikçe daha da robotlaşıp suni duygular ve yapmacık hayatlar yaşıyoruz…

Duygu Avcı 13 Ocak 2016

Bende 84 dogumluyum yazilan her seyi fazlasiyla yasadim o kadar cok eglenmisim ki simdi cocuklarima cok üzüldüm:( evet ilk bilglisayarim alındığında sokakta kalmakla eve gitmek arasinda cok kalirdim simdi diyorum ki iyi ki sokakta oynamayi secmisim 🙂

Serkan G. 8 Nisan 2016

83 luyum Okurken tuylerim diken diken oldu ne guzel gunlerdi mukemmeliyeti o gunlerin gozumde tutuyor gercekten biz sokak cocuklarinin son nesliyiz:(

ugur çiv 9 Nisan 2016

kendinizi avutmayın yaşlandık işte

Kaan 9 Nisan 2016

90 doğumlu olmama rağmen dediklerin hepsini
Yaşadim mutluyum ki o yillara denk geldim.özgürlüğümü yasadim adeta o yillarda

Hakan 9 Nisan 2016

Ne bok vardı biyüyecek…

Ekrem Akkaya 9 Nisan 2016

Ben hala o günleri özlüyorum .. hala 90 lar daki eski parçaları severim yeniler eskileri araştır oldu .. benim kafa hala 90 larda ..

Samet alarçin 9 Nisan 2016

86 doğumluyum bi an öyle huzunlendimki anlatamam yazılanların çoğunu yaşadım şimdiki çocuklarda bizim cocuklugumuz kalmamış teknoloji adına yetişen bir nesil ve ozluklerimizi kaybetmiş durumdayız…4 yasında oğlum var tablet çizgi film başka aktivite yok çamurda toprakta oynamak yok umarım nesiller kotu bir duruma burunmeden düzelir…bu yazıyı yazanada çok çok tesekkur ederim

Hakan 9 Nisan 2016

Minibüsteyim gözlerim doldu be vay anasını

Hande 10 Nisan 2016

Gerçekten özlettiniz valla. Keşke deseydim ama olmuyor. Gene de hatırlattığınız için teşekkürler

Yorumcu 30 Nisan 2016

Biz büyüdük ve kirkendi dünya…

[email protected] 1 Mayıs 2016

Ah derim annelerımızın pazar çantasını taşırdık acaba elma dan başka meyve varmı die Komsu bahcelerındeki ağaçların hangı ayda olgunlaşıp hangı meyveyi verecrgını ve nezaman çalacağımızı bir ziraat muhendısı edasında bilirdik her cuma İstiklal marşı sonrası yakaların düğmesini açıp çantayı savruk taşıyarak eve giderken tek düşündüğümüz yarın tatlı bütün gün renkle ıstop saklambaç yakantop oynayacak olmamızdı şimdi ise ıpadle oynayan nesillerin annesi babasıyız of of

Cems sins 8 Kasım 2016

Parliament cinema club unutmamak lazım