Yetişkinliğe Adım Attığımızda Farkına Vardığımız 7 Acı Gerçek

Çocuk Kitaplarını Hazırlayanların Kafasının Bir Dünya Olduğunun Kanıtı

Köksal Baba İçin Yapılmış En İyi 14 Montaj

Ankara’da Ölmeden Önce Yapmanız Gereken 101 Şey

Ölmek Üzere Olan İnsanların En Çok Dile Getirdiği 5 Pişmanlık

Blog, Genel 7 Şubat 2016
13.001

Yarın öleceğimizi bilsek hayatımızı yine şu an olduğu gibi mi devam ettiririz? Ölümün fikri bile insanın hayatını yeniden değerlendirmesine sebep olmuyor mu?

Avusturyalı Bronnie Ware ölmek üzere olan insanların son 12 haftasını geçirdiği palyatif bakım ünitesinde birkaç yıl çalışmış bir hemşire. Ware’in bu zaman zarfında yaşadığı önemli deneyim, ona, insanların ölmeden önce nasıl da benzer pişmanlıklardan bahsettiğini göstermiş.

 

Ware yaşadıklarını, öğrendiklerini “ The Top Five Regrets of Dying ” (Ölüm Pişmanlıklarının İlk Beşi) adlı kitabında toplamış. Buna göre ölmek üzere olan insanlar en çok bu beş pişmanlıktan söz ediyor:

1. “Keşke başkalarının benden beklediği hayatı yaşamak yerine kendime göre doğru olan bir hayat yaşama cesaretim olsaydı.”

Tüm pişmanlıklar arasında en çok söyleneni buydu. İnsanlar hayatlarının neredeyse bitmiş olduğunu fark ettiklerinde ve dönüp arkaya baktıklarında ne kadar çok hayalin gerçekleştirilmemiş olduğunu görüyorlar. Pek çok insan hayallerinin yarısını dahi gerçekleştirmemiş halde ve bunun yaptıkları veya yapmadıkları seçimler nedeniyle böyle olduğunu bilerek ölüyor.

 

2. “Keşke o kadar çok çalışmasaydım.”

Bu hemşireliğini yaptığım her erkek hastanın söylediği bir şey. Çocuklarının küçüklüğünü ve eşlerinin arkadaşlığını kaçırmış oluyorlardı. Kadınların da bunu söylediği oluyor fakat eski bir jenerasyondan gelmeleri sebebiyle çoğu kadın evin geçimini sağlayan kişi olmuyor.

 

3. “Keşke duygularımı ifade etme cesaretim olsaydı.”

Diğer insanlarla arasındaki huzuru bozmamak için çoğu insan duygularını bastırmış oluyor. Bu nedenle vasat bir varoluş içinde hiçbir zaman gerçekten olabilecekleri kişi olamıyorlar. Çoğu da işte bunun sonucunda gelen kızgınlık ve küskünlük sebebiyle hastalanmıştı.

 

4. “Keşke arkadaşlarımla iletişim halinde kalsaydım.”

İnsanlar ölmek üzere oldukları bu son haftalar gelene kadar eski arkadaşlarının değerininin farkına varmıyorlar. Son günlerinde ise onları bulmak her zaman kolay olmuyor. Arkadaşlıklarına hak ettiği zamanı ve değeri vermemekten kaynaklanan pek çok pişmanlık vardı. Herkes ölürken arkadaşlarını özlerdi.

 

5. “Keşke daha mutlu olmama izin verseydim.”

Şaşırtıcı şekilde bu çok söylenen bir pişmanlık. Sona gelene kadar çoğu mutluluğun bir seçim olduğunu fark etmiyordu. Eski davranış biçimlerine ve kalıplara sıkışıp kalmış oluyorlardı. Değişim korkusu hem etrafındakilerine hem de kendilerine “mutluymuş gibi” davranmalarına sebep oluyordu. Ama içlerinde gerçekten gülebilmenin ve aptallıklar da yapabilmenin özlemi vardı.

 

 

Etiketler:
Reklamlar
Yorumlar

Henüz hiç yorum yapılmamış.